Վիկտոր Հյուգո - Իննուսներեքը


  • Երեխանները վախենում, ինչպես նաև հանգստանում են առանց որևէ նկատելի պատճառի. նրանք մարդկանց ճանաչում են ինչ-որ ներքին հոտառությամբ:


  • Պատահում է, որ մի փոքրիկ քարի կտորը կանգնեցնում է ժայռի անկումը կամ փայտի մի ճյուղ փոխում է սահող սառցադաշտի ուղղությունը։


  • Ճանաչել կարողանալը լավ բան է, բայց գիտենալը ավելի լավ է։


  • Նույնիսկ դաժան մարդիկ թախիծի րոպեներ են ունենում և պատահում է, որ գիշերային խավարի մեջ էլ անսպասելիորեն ուրախ ձայներ են լսվում։


  • Երբ մարդ մտքի մեջ է ընկնում, ուրիշները մտածում են, թե նա գիտե այնպիսի բան, որ ոչ ոքի հայտնի չէ։


  • Պատմության մեջ քիչ չեն այնպիսի անհայտները, որոնք իր ժամանակին փոթորիկ են եղել։


  • Մանկության անբացատրելի հմայքը հենց այն է, որ երեխայի վրա կարելի է զեղել սիրո ամբողջ պաշարը։


  • Աղետները երբեմն հատկություն ունեն ամեեն ինչ սոսկալի միջոցներով դեպի լավը շուռ տալու։


  • Ոչ մի բան այնպես չի կուրացնում մարդուն, որքան անսպասելի հաջողությունը։


  • Ով փրկում է գայլին, կործանում է ոչխարին։ Ով բուժում է ուրուրի կոտրված թևը, պատասխանատու է նրա ճիրանների համար։


  • Չի կարելի հասկանալ մարդու զգացմունքները, առանց նույնպիսի զգացմունքները ապրելու։


  • Լռությունն ապաստանն է պարզ հոգու, որն ապրել է մարդկային վշտի ամբողջ խորությունը։


  • - Ի՞նչ եք դարձրել դուք կնոջը:
    - Այն, ինչ որ նա կա. տղամարդու ծառա:
    - Այո, բայց միայն մի պայմանով, որ տղամարդն էլ կնոջ ծառան լինի:
    - Դու զառանցո՜ւմ ես,- գոչեց Սիմուրդենը,- տղամարդը կնոջ ծառա՞: Այդ երբե՛ք չի լինի: Տղամարդը տիրող է: Ես ընդունում եմ միայն մեկ միահեծան իշխանություն՝ տղամարդու իշխանությունն ընտանեկան օջախում: Տղամարդը թագավոր է իր տանը:
    - Այո, բայց մի պայմանով, որ կինն էլ թագուհի լինի այդ տանը:


  • Մարդու կոչումն այն չէ, որ հավիտենապես կյանքի ծանրությունը կրի իր ուսերին: